Krajowe Towarzystwo Telefunken Sp. z o.o. powstało w październiku 1933 r. w Warszawie.
Początkowo zakład mieścił się przy ul. Pierackiego 18 oraz na Polnej 76 i zatrudniał 35 osób. W pierwszym okresie działalności (sezon 1933/34) zmontowano już ok. 1.500 szt. aparatów. W roku1934 firma zwiększyła zatrudnienie
do ok. 140 osób, przeniosła się na ul. Długą 42 /zajmując powierzchnię 500 m 2/, przejęła wtedy całość produkcji od kooperantów. Rok 1935 to przeniesienie się do wynajętego, nowoczesnego budynku przy ul. Rakowieckiej 23
o powierzchni 1.500 m2. Następują tutaj kolejne inwestycje rozbudowujące dział produkcji i montażu a także sprzedaży aparatów radiowych. Stały i dynamiczny rozwój firmy sprawia, że już w 37 roku Towarzystwo nabywa na Pradze,
przy ul. Owsianej 14 teren 3.200 m2  wraz z nowoczesnym budynkiem produkcyjnym. Tutaj przeprowadzona została kolejna, szybka rozbudowa i modernizacja zakładu. Powstały duże działy - mechaniczny, elektryczny, akustyczny, stolarnia, lakiernia, laboratorium oraz kontrola techniczna. Zakład wyposażony został w nowoczesne maszyny
i aparaturę. Zatrudnienie w sezonie wynosiło ok. 700 osób.
Personel techniczny został przeszkolony w macierzystych zakładach Telefunken w Berlinie, z licencji których korzystało Krajowe Towarzystwo.
Wszystkie typy aparatów opracowywane były tylko dla rynku polskiego i nie występowały w innych zakładach Telefunkena. Odróżniały się też jedną zasadniczą cechą od oryginalnych odbiorników Telefunken.
Znaczna część podzespołów produkowana była wówczas w kraju /ok. 80 % ceny aparatu/.
          Pierwszym odbiornikiem, który w roku 33 opuścił  zakład był model 243 z /układ reakcyjny, 2 obwodowy,
4-ro lampowy, na prąd zmienny, z głośnikiem elektrodynamicznym/.
Rok 34 - platynowe styki przełącznika zakresów oraz cewki z żelaznymi /ferrytowymi/ rdzeniami.
Rok 35 - zmiana konstrukcji aparatów, zgodna z ówczesną modą, z układu pionowego na układ poziomy.
Rok 36 - układ superheterodynowy oraz głośnik z szerokowstęgową membraną /typ  Telefunken-Nawi/.
Rok 37 - elektronowy wskaźnik dostrojenia tzw. oko magiczne, urządzenie przeciwzanikowe /antyfading/ oraz układ
               przeciwsobny wzmacniacza mocy.
Rok 38 - nowa seria lamp tzw. czerwona.
Rok 39 - automatyczne strojenie - klawiatura 7- mio pozycyjna.
Każdy odbiornik posiadał głośnik dynamiczny, antenę świetlną, gniazdko dla podłączenia gramofonu i głośnika dodatkowego oraz w przypadku koniecznym, eliminator stacji lokalnej.
Wszystkie produkowane w Warszawie aparaty posiadały skrzynki drewniane pokrywane okleiną, często ze szlachetnych gatunków drewna np. orzech kaukaski, palisander czy makassar.
Do roku 1939 Zakłady wypuściły 44 modele odbiorników. Produkowano aparaty od prostych i tanich układów do bardzo złożonych i drogich superheterodyn.
            Zakłady Telefunken stale dbały o wysoki poziom techniczny swoich wyrobów, o ich solidność wykonania oraz możliwość długiego okresu użytkowania. Szeroka gama oferowanych typów odbiorników, odnawiana całkowicie corocznie mogła zaspokoić gusty różnych grup społeczeństwa. Jednakże ceny wyrobów Telefunken /tak jak i innych solidnych producentów/ były wysokie i stanowiły wysoką barierę dla szerokiego grona radiosłuchaczy.
Na początku 1938 r. firma przekształca się w Krajowe Zakłady Telefunken Spółka Akcyjna.
Prezesem Zarządu był Rene Kuhn - Bubna, natomiast długoletnim dyrektorem technicznym Stefan Goszczyński.
Firma zajmowała się produkcją tylko odbiorników radiowych powszechnego użytku.
Zorganizowała w kraju sieć punktów serwisowych oraz punktów sprzedaży /również w systemie ratalnym/.
Prócz aparatów radiowych, sprzedawano także lamp radiowe produkcji Telefunken.
Brała udział w wielu wystawach i imprezach, uzyskując szereg wyróżnień, np. złoty medal na Wystawie Przemysłu Metalowego i Elektrotechnicznego w Warszawie w 1936 r.
          Firma spełniła także obywatelski i patriotyczny obowiązek zakupując w roku 1937 na Fundusz Obrony Narodowej /FON/ samolot RWD 10 i wręczając jego - Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej /LOPP/ .
         Telefunken jako pierwsza i jedyna w Polsce firma wprowadziła w roku 1939 do produkcji oraz do sprzedaży odbiornik "popularny" nazywany także "ludowym", był to typ T31.
Wybuch II wojny światowej położył kres działaniu Krajowych Zakładów Telefunken w Polsce. 

Lampy

Stobra

Monoster

Napisz do autora: